Over leven en dood

Toen Thomas een jaar of zeven was mopperde ik, toen hij weer veel te laat naar boven kwam 'Wat is dat toch met jou en tijd?'. Hij antwoordde 'tijd en ik zijn hele andere dingen, want tijd gaat altijd door en ik moet op een dag ophouden.' Ik viel zowat van mijn stoel van zoveel wijsheid.

Dat we allemaal ooit geboren zijn en ooit zullen sterven is een gegeven. Voor jongeren die een dierbare hebben verloren -of dat nu na een lang ziekbed was of plotseling na een ongeluk of beroerte-kunnen kracht putten uit het boek 'Over leven en dood' van Marja Baseler. Hierin kunnen jongeren lezen dat iedereen op zijn eigen manier rouwt, dat het rouwproces verschillende stadia behelst en dat je het verlies kan zien als een litteken, waarin pijn maar ook kracht besloten liggen.

Meer weten? Lees dan mijn samenvatting/recensie op mijn site
http://www.thuiswerkmamas.nl/index.php

of, nog beter, lees het boek!

Baklust

Een paar maanden geleden ben ik koffie gaan drinken met een Italiaanse man voor wie ik net had getolkt bij het kopen van zijn appartement. Onder het genot van een espresso vertelde hij me dat hij niet zoveel emotie had gevoeld bij de transactie. "Ik weet gewoon niet zo goed wat ik met mijn geld moet doen dus heb ik dat appartement maar gekocht. Solide belegging." Tja, niet het type 'probleem' om medelijden mee te hebben.

Ook ik heb soms luxe-problemen. Een maand of zes geleden werd mijn keuken verbouwd. Ik ben heel blij met het resultaat. De periode van de verbouwing zelf verliep ook voorspoedig, al blijft het behelpen qua stof en herrie. Omdat ik tijdelijk zonder keuken zat had ik het perfecte alibi om buiten de deur te lunchen. Alle eetcafé's en restaurantjes uit de buurt heb ik aangedaan. Wat ik nog het meeste miste was een zachtgekookt eitje. Nergens kreeg ik het eitje dat ik wilde (4 minuten gekookt, niet meer, niet minder) behalve bij Baklust, een heerlijke plek om te ontbijten en te lunchen. Het interieur stemt meteen vrolijk, met heldere kleuren, vintage plaatjes en afbeeldingen van vogels. Houten stoelen en tafels. De citroentaart is er hemels en de bediening sympathiek. Het eten smaakt niet alleen heerlijk maar is ook voedzaam, gezond en eerlijk.

Mijn verbouwing ligt alweer een tijdje achter me maar nu en dan wip ik gewoon binnen bij Baklust, zo ook vandaag voor een stevige lunch: gebakken ei met gesmolten kaas, perensap.

Je kunt er ook lekker naar mensen kijken. De vorige keer zat er een jonge vrouw die erg op Anna Drijver leek, ik bedoel maar....

Woon je in Den Haag? Ga dan eens naar baklust: www.baklust.nl
en kijk zelf.

Ook kinderen zijn er van harte welkom! Toen ik ging lunchen zag ik maar liefst drie vertederende baby's....

House

Onlangs gekeken naar een aflevering van House. Deze geniale arts die er in zijn privé-leven een potje van maakt is ronduit verslavend. Die snelle geest van hem, gekoppeld aan een onwaarschijnlijke hoeveelheid egocentrisme, lompheid en humeurigheid is al even biologerend als zijn viriele uiterlijk.

In deze aflevering moest hij een diagnose stellen bij een stierenvechter: een op het eerste gezicht tamelijk domme jonge man. Wel een man met liefde voor zijn vak, die wist te vertellen over de 8 cruciale seconden bij het stierenvechten en de opwinding die ze met zich meebrengen. Als House deze jongen het slechte nieuws komt brengen dat hij zijn werk niet meer zal kunnen doen reageert de stierenvechter uiterst laconiek. Op het gezicht van House staan onbegrip en ergernis te lezen. "But you love those eight seconds" benadrukt House, ever the diplomat. "I'll have to find something else to love" is het antwoord.

Een korte scène waarin zoveel tegenstellingen besloten liggen. Tussen een positieve en een negatieve levenshouding, ja. Maar ook tussen oud en jong. Tussen levenswijsheid en intellect.