Nederlands leren

Mijn liefde voor boeken grenst aan het dwangmatige. Dat zal niemand die mij goed kent verbazen want alles aan mij grenst aan het dwangmatige. Als ik een blik werp op mijn rijk gevulde boekenkasten kan ik innig gelukkig zijn.

Zo heb ik in mijn werkkamer een boek uit 1908 staan 'An Irishman's difficulties with the Dutch language' waarin de avonturen van een zekere O'Neill in Nederland worden omschreven, met name de taalkundige barrières die hij moest zien te beslechten, met niet veel meer dan een grammaticaboek als hulp.

Ik citeer: "Have you? Well; that is not so simple as it looks. I consulted the Grammar, and was appalled to see the amazing variety of choice afforded to any one in Holland who contemplated asking this innocent question."

Nederlands is nog steeds een moeilijke taal om te leren. Gelukkig zijn er nu professionals die taaltrainingen bieden, met oog voor idioom maar ook voor de cultuur, voor woordenschat en voor communicatieve grammatica. Dutchessa, in Den Haag, is een aanrader en biedt cursussen voor elk niveau, van beginner to gevorderde. Kijk op de site voor de mogelijkheden: www.Dutchessa.com

Koek en zo

Cupcakes, de aanblik ervan alleen al stemt vrolijk. Ze zijn hip, esthetisch en je kunt er alle kanten mee op. Het decoreren van cupcakes is een kunst op zich. Bovendien is dat een activiteit die zich leent voor zowel kinderverjaardagen als voor bedrijfsuitjes.

Geen wonder dus dat de ondernemende Susanne Koek (what's in a name?) besloot om een bedrijf in cupcakes te starten: Koek & Zo.

Op de site kun je meer informatie vinden over deze ondernemende moeder en haar bedrijf.

Strijd tegen de spullen

Al zo lang ik me kan herinneren voer ik een strijd tegen de spullen. De spullen zijn aan de winnende hand.

Om de zoveel tijd verdiep ik me in methoden om het tij te keren en de chaos de baas te worden. Zo kwam ik onlangs ook op de site
en las ik het boekje over opruimen van Jessica de Jong. Hierin schrijft ze: "Om de chaos onder controle te krijgen is het belangrijk dat de definitie van rommel duidelijk is." Aye, there's the rub. Als ik een lege eierdoos in handen heb doe ik niet wat de meeste mensen om me heen doen: hem naar de papierbak brengen of meteen de vuilnisbak in kieperen. Nee, ik bewaar hem met de gedachte: heel handig als isolatiemateriaal, of om zaadjes in te laten ontkiemen (as if...), om maar te zwijgen over de vele mogelijkheden om er mee te knutselen met kleine kinderen. Thomas is iets netter, heeft een vrij strakke smaak en ditto kamer. Ook hij kan echter maar moeilijk van dingen afscheid nemen. Toen hij een jaar of 8 was heeft hij ooit twee dagen niet tegen me gesproken omdat ik een envelopje had weggegooid. Let wel, het was een lege envelop waar ik ook niets op stond geschreven. Een wit standaardexexemplaar. Er had verjaardagsgeld in gezeten, dat wel. Dat was niet de oorzaak van de verontwaardiging die Thomas voelde, bleek na navraag. "Mam, ik was zo aan dat envelopje gehecht, het lag er al zo lang."

Vermoedelijk zal het zo blijven gaan dat mensen die voor het eerst bij ons thuis komen vragen: 'Net verhuisd?', 'nee', 'aan het verbouwen?', 'beslist niet', 'o'.