www.nultotzestien.nl

Vorige week liep ik door de Haagse Weimarstraat met Julie (3 jaar oud). Dat doe ik ovrigens wel vaker. Het tempo is dan laag, heel laag, want op woensdagen pas ik me aan het tempo van kinderen aan in plaats van dat ik van ze verwacht dat ze met mij meedoen. Het resultaat? Ik doe regelmatig 2 uur over een afstand van 500 meter. Voor kinderen is zowat alles de moeite om bij stil te staan. Die keer bijvoorbeeld vond Julie dat we een omgevallen kerstboom die op de stoep stond rechtop moesten zetten. Dat deden we. 'Wat zijn wij toch lief!' riep ze daarna blij.

Enfin. We kwamen voorbij een hele leuke kinderkledingzaak 'Van nul tot zestien', waar mijn oog al eerder op was gevallen. Een mooie grote ruimte, licht, ruimtelijk ingedeeld. Hippe kleren in frisse kleuren. Aparte etalage met vogeltjes. Julie en ik gingen naar binnen en ontdekten...een hele leuke en ondernemende winkeleigenares, tal van mooie kleren...hele geschikte kraamcadeaus (leuke mutsjes bijvoorbeeld), een echte aanrader. De winkel heeft ook een site: www.nultotzestien.nl

Neem een kijkje in de digitale of de echte winkel!

Flexmoeders

Dit bericht van Wendeline van Luijk kan wellicht nuttig zijn:

Ken je mensen die op zoek zijn naar een lieve en goede oppas voor hun kind? Ken je mensen die (willen) oppassen en die een vergoeding verdienen? Ben je zelf zo iemand? Ga dan naar www.flexmoeders.nl.

Het werkt als volgt:

Oppas(moed)ers schrijven zich in in onze databank.
Ouders zoeken in onze databank naar gastouderopvang bij hen in de buurt.
Via de zoekmachine op Flexmoeders.nl vinden zij elkaar eenvoudig en snel.

Huiselijk, flexibel en goedkoper
Gastouderopvang kan bij de kinderen thuis of thuis bij de oppas plaatsvinden. Gastouderopvang is kleinschalig, flexibel en je betaalt alleen de uren die je afneemt.

Veilig
Met een Bewijs van Goed Gedrag van de oppas, en een risico-inventarisatie van het oppasadres, voldoet opvang via Flexmoeders.nl aan de officiële regels voor kinderopvang.

Het Rijk betaalt mee
Als ouder kun je een bijdrage van het Rijk aanvragen. Die bijdrage kan flink oplopen. Bereken het voordeel met de rekenmodule op Flexmoeders.nl.

Aanmelden is vrijblijvend. Flexmoeders.nl berekent slechts 2,50 euro per maand aan bemiddelingskosten. Als het tot een oppasovereenkomst komt, betalen ouders daarna een laag bedrag aan administratiekosten. Dat maakt Flexmoeders.nl uniek: wij combineren kwaliteit met uitzonderlijk lage kosten!

Vriendelijke groeten,

Wendeline van Luijk

Ps. Past oma (weleens) op? Ook dán kom je, als je het via Flexmoeders regelt, in aanmerking voor een vergoeding van het Rijk. Wil oma geen geld voor het oppassen, dan kan zij het geld op een spaarrekening voor de kinderen storten! Contact | Privacy statement | Algemene voorwaarden | Disclaimer | Betalingsvoorwaarden

Ode aan Brel

Wanneer hoorde ik voor het eerst een lied van Brel?
Deze prangende vraag hield me dit weekend lang bezig. Was het in de studeerkamer van mijn vader, die magische plek vol kranten en boeken waar het altijd naar sigaren rook en waar ik als kind altijd 'grote mensen'-dingen zag staan, zoals flessen met whisky en campari. Die plek, ook, waaruit altijd klanken kwamen. Bach, Beethoven, Mozart, Albinoni, Bruch. De zangeres Soledad Bravo, maar ook Edith Piaf en Barbara. Liedjes van Montand, maar ook van Ferrat en van Brel. Ze maakten allemaal indruk.

Brel associeer ik met zondagmiddagen in Amsterdam, omdat ze in mijn stamkroeg destijds steevast nummers van deze bijzondere Belg draaiden op zondagmiddag.

En Brel kreeg natuurlijk nog meer betekenis voor me toen ik in België ging wonen. Ik hield van dat land en bovenal hield ik van Vlaanderen. In mijn hoofd klonk 'mijn vlakke land, mijn Vlaanderenland' telkens als ik uit Den Haag terug reisde naar België met de trein en de torens van Gent zag opdoemen.

Ook nu nog raak ik soms ondersteboven van zijn talent. In mijn jonge jaren waren het vooral de nummers over liefde en passie waaarin ik herkenning vond: 'Le prochain amour', 'Mathilde', 'la chanson des vieux amants' maar met het voortschrijden van de tijd kreeg ik een nieuwe favoriet 'Les vieux'. Wat zit dat nummer goed in elkaar. Hierin beschrijft Brel het leven van ouden van dagen, met hun kleine wereld die bijna tot stilstand komt, hun stramme lijven, hun rimpels. Als rode draad door het nummer loopt de klok in de zitkamer, de klok die voortdurend tikt, als symbool voor de tijd die onherroepelijk verstrijkt en de dood die om de hoek loert. Brel pakt het knap aan, want eerst gaat het over hoe de klok tikt voor de 'oudjes', hoe die klok eigenlijk zegt 'ik wacht jullie op', deze boodschap maakt Brel steeds directer door een subtiel gebruik van taal. Op het allerlaatst komt de uitsmijter want dan zegt Brel niet meer dat die klok wacht op de 'vieux', de oudjes dus, die hij zo meesterlijk beschrijft, maar dan zegt hij 'de klok die ONS opwacht'. In cauda venenum.

Brel is zelf niet oud geworden. Het is hem vergaan zoals in het door hem geschreven 'Le moribond' (zou hij dat nou wel of niet hebben geschreven toen hij zelf stervende was? Wie het weet mag het me mailen), waarin hij tegen zijn geliefde zegt: "je prends le train d'avant le tien, mais on prend tous le train qu'on peut". (Letterlijk: ik neem een trein eerder dan jij, maar we nemen allemaal de trein die we kunnen nemen, maar een letterlijke vertaling doet Brel geen recht).