gedragswetenschap

Via mijn werk heb ik de laatste tijd veel geleerd over gedragswetenschap. Mensen gedragen zich irrationeel, maar wel voorspelbaar irrationeel.

Gedragswetenschap kan nuttig zijn en een grote bijdrage leveren aan onze maatschappij. Aansprekend vind ik dit citaat van Paul Samuelson: "God must love those common folk that behavioral scientists write about, because She created so many of them."

Tegelijkertijd boezemt gedragswetenschap me angst in. Ik kan me voorstellen dat deze wetenschap misbruikt wordt. Met rampzalige gevolgen. Maar misschien geldt dat gevaar voor elke vorm van wetenschap en moeten we er vertrouwen in hebben dat kennis op dit gebied zal worden ingezet voor nobele doeleinden.

Het laatste woord is hierover nog niet gezegd.

Thuiswerken in loondienst

O, o,o, wat heeft Maxima veel kritiek over zich heen gekregen toen ze stelde dat DE Nederlander niet bestaat!

Welnu, DE thuiswerkmama bestaat ook niet. Thuiswerkmoeders zijn er in allerlei vormen: er zijn er die fulltime werken, er zijn er die 8 uur per week werken, er zijn alleenstaande thuiswerkmoeders en thuiswerkmoeders met een partner, thuiswerkmama's met 1 kind en thuiswerkmama's met 4 kinderen.

De meeste thuiswerkmama's die ik ken werken zelfstandig, maar onlangs ontving ik een bericht van Betty van der Schoot die al jaren thuiswerkt in loondienst. Telewerken wordt dit ook wel genoemd. Dat kan natuurlijk ook en is tegenwoordig in veel bedrijven en bij veel overheidsinstanties een mogelijkheid. De telewerker heeft in veel opzichten het beste van twee werelden: de zekerheid van een vast inkomen en de vrijheid om de tijd (deels) zelf in te delen. Veel telewerkers hebben een gedeelde werkweek: een deel thuis, een deel op kantoor. Dit biedt afwisseling en dat kan welkom zijn.

Werk jij in loondienst, zou je graag vaker thuis zijn en kunnen je werkzaamheden (deels) vanuit huis worden verricht? Ga dan een gesprek met je werkgever aan over de mogelijkheid om thuis te werken, wie weet wat het je brengt.

In zijn schoenen

Vorige week maandag had de werkweek een wat apart begin. Omdat ik zowel in de ochtend als in de middag een tolkopdracht had bij dezelfde notaris vroeg ik hem of ik de tussentijd (een paar uur) op zijn kantoor mocht doorbrengen.Dat mocht. Sterker nog, door een samenloop van omstandigheden mocht ik in zijn kabinet plaatsnemen. "Dan kunt u spelen dat u notaris bent" zei hij nog vóór hij het pand verliet.

Het was een bijzondere ervaring om de tijd te doden op die plek. Mooie prenten aan de muur, sjieke bureau-accessoires in overvloed, zoals een onderzetter van leer, een mooie briefopener,licht en ruimte. Tussen de bedrijven door kwam de notaris me nog zeer attent een plakje cake brengen, zodat ik niet van de honger zou omkomen. Kortom, een mooie maandag.

Toch was ik na thuiskomst weer blijer dan ooit met wie ik ben, ondanks al mijn sporadische jammerklachten. Het bevalt me prima om een thuiswerkmama te zijn die de opdrachten buitenshuis weer geleidelijk aan oppikt. Maar thuis is de basis: met mijn eigen zoon en in mijn eigen sfeer.

Het is zalig om af en toe in de huid van een ander te kruipen (en als ik simultaan tolk is dat precies wat ik doe) maar als ik dan weer mezelf kan zijn, in al mijn onbeholpenheid, dan ben ik opgelucht. Misschien is dat wel 'thuiskomen in jezelf'.