Spanning als ontspanning

1 van de valkuilen die voor elke thuiswerkmama op de loer liggen is dat je werk en privé voortdurend in elkaar over laat lopen. Als je dat te ver doordrijft verdwijnt het hele concept 'vrije tijd'.
Onlangs zat ik met mijn vriendin Monique te lunchen. Ze had het druk gehad en zei blij: "nu heb ik ook het gevoel dat ik vrije tijd verdien". Zij werkt buitenshuis en bij haar is de scheiding werk en privé duidelijker dan in mijn geval, maar ik vond het wel een leuke opmerking.
Sinds kort houd ik een soort logboek bij van mijn werk en ook ik kom nu regelmatig tot de slotsom "nu heb ik wel wat vrije tijd verdiend."
Als het geen bittere noodzaak is werk ik in de avonden en weekends niet meer aan vertaalopdrachten. De weekends zijn voor Thomas en voor mijn 'vrije werk'. Met dat laatste bedoel ik schrijven, mijn sites en blogs bijwerken en dergelijke.
Een andere vorm van ontspanning zoek ik in het kijken naar detectiveseries op televsie. Daar sta ik niet alleen in. De Belgische zender Canvas formuleert het mooi 'een portie spanning als ontspanning'. Uit onderzoek is gebleken dat het lezen van detectiveboeken dan wel het kijken naar detectiveseries louterend werkt voor mensen die aan angsten en depressies lijden. Dat kan ik me goed voorstellen, omdat het een veilige manier is om je angsten onder ogen te zien.
En pas als je iets onder ogen ziet, kun je weer verder.
Dit weekend kon ik mijn lol op: gisteren een nieuwe spannende serie van Nederlandse bodem "Deadline" (een woord waarbij ik altijd aan mijn juridische vertaalklussen denk, maar dit geheel terzijde), de onvolprezen Zweedse 'Wallander' en vanavond kan ik me verheugen op de Messiah op BBC. Het leven is zo gek nog niet.

Werk en privé / Your working life and private life

Nederlandse versie
Gisteren had ik een opdracht buiten de deur. Een opdracht die in vele opzichten hoorde bij de krenten uit de pap. Professionele organisatie. Goed tarief. En slechts een paar uur werken. In verband met allerlei vervoersperikelen was ik echter van 9 uur 's morgens tot 9 uur 's avonds de deur uit. Gisteren was ik dus even geen thuiswerkmama. Wel een ploetermoeder. Hoe het ook zij, toen ik eenmaal thuis was heb ik de computer gelaten voor wat ie was. Ja, er lag nog werk op me te wachten, en ja, ik had mijn mails kunnen checken, maar 12 uur vond ik wel genoeg. Ik heb heeerlijk op de bank gelegen en naar een film gekeken. Ik had echt heel sterk het gevoel "mijn werk is af en nu mag ik genieten van mijn vrije tijd." Een gevoel dat ik veel minder heb als ik thuis heel veel heb gedaan op een dag. Ben benieuwd hoe andere thuiswerkmama's dit ervaren en of zij wel de knop echt kunnen omdraaien en zichzelf vrije tijd gunnen. Advies welkom!
English version
Yesterday I had an assignment away from home. A wonderful assignment, in many ways. Through a professional organisation. A good fee. And only a few hours of real work. Because of all kinds of transportation troubles, though, I was gone from 9 a.m till 9 p.m. Yesterday I wasn't a WAHM. Kept on being a struggling mummy though. Anyway, when I got home I didn't touch the computer. Yes, there was work waiting to be done and yes, I could have checked my emails, but 12 hours seemed like enough. I was a real couch potato and spent the entire evening watching a movie on tv. I really felt strongly: "my work is done and now I can relax." A feeling much less present when I have done a great deal of work from home. I wonder how other work-at-home mums feel about this and if they are able to totally switch to relaxation gear. Any advice on the matter is welcome!