Dromen

Een paar maanden geleden volgde ik een workshop van Esther Jacobs in samenwerking met Viva over het waar maken van je droom. Wat me toen opviel was de grote onderlinge solidariteit, we waren met een vrij kleine groep vrouwen en waren natuurlijk erg bezig met onze eigen dromen, maar stonden daarnaast ook heel erg open voor de dromen van de andere deelneemsters.

In dit kader wil ik jullie aandacht vestigen op een project van een goede vriendin van mij. Zij is alleenstaande moeder van vier kinderen, maar beklaagt zich nooit. Ze staat altijd voor iedereen klaar, is een uiterst actieve moeder op school, maar zet zich daarnaast ook in voor haar grote groep vrienden, kennissen en buren. Ze is heel dynamisch en beschikt over veel capaciteiten. Zo heeft ze een groot organisatietalent, weet ze mensen enthousiast te maken, kan ze goed een boodschap over brengen en kan ze uitstekend met kinderen om gaan.

Ook zij heeft een droom. Haar droom is een huis in Frankrijk kopen, een land waar ze een deel van haar leven heeft doorgebracht en waar drie van haar vier kinderen geboren zijn. Een land waar je bovendien voor een redelijk bedrag een huis kunt kopen dat groot genoeg is voor haar situatie. In dat huis kan ze dan wonen en werken. Waar ze nu behoefte aan heeft, dat zijn sponsors. Mensen die een bijdrage kunnen leveren aan het tot stand komen van deze droom en die daar dan uiteraard ook voor beloond zullen worden.

Neem eens een kijkje op haar blog:

http://www.fransedroom.blogspot.com/

Voor meer info is het ook mogelijk om naar mij te mailen (vertaalslag@planet.nl), dan stuur ik de correspondentie door.

Zin en onzin van quality time

Laatst paste ik een uurtje op de dochter van een vriendin en haar vriendinnetje. Voor de gelegenheid had ik wat 'knutselmateriaal' bij elkaar geraapt: twee vitrinekastjes, boompjes en schaapjes van hout en wat van mijn pastelkrijten. Ik had er enorm veel zin in.
"Ik ga er helemaal voor" kondigde ik aan, een tikje potsierlijk als je een uurtje met kinderen gaat doorbrengen, maar understatements zijn nou eenmaal niet mijn sterkste kant. Mijn enthousiasme maakte nul komma nul indruk op Julia en Amy (twee vrolijke en mooie meisjes van vijf) die zich al uitstekend vermaakten in een zelfgebouwde tent. Ze wilden maar één ding en dat was met rust worden gelaten, dus ik droop af en ging aan de tafel in de zitkamer zitten bladeren in één van de mooie tijdschrijften van mijn vriendin Martine. Er zijn ergere manieren om je tijd door te brengen, maar toch voelde ik me ietwat mistroostig. Onbestemd. Overbodig.
Misschien kwam dit ook door de herinneringen aan andere periodes in mijn leven, waarin ik Thomas minder zag dan ik hem nu zie. Ook toen werd me al duidelijk dat het hele concept 'quality time' erg leuk klinkt. In theorie, wel te verstaan.
De praktijk is heel wat anders. Hierover zat ik even te simmen, maar de donkere bui trok weg toen ik de vrolijke stemmetjes van Julia en Amy hoorde. Voor kinderen is het vaak genoeg om te weten dat je er bent en dat schept ruimte. Voor alle betrokkenen. Heb die dag voor het eerst in tijden een blad van A tot Z bekeken, in plaats van er vluchtig in te bladeren terwijl mijn ogen langzaam dicht vallen. En toen ik het tijdschrift uit had kwam vriendin Martine alweer terug.

De Spitsuurclub

Marieke Hoogwout van Uitgeverij Reunion wees me onlangs op het verschijnen van een nieuw en interessant boek de Spitsuurclub,geschreven door Marja Pronk en uitgegeven door Artemis. Marieke heeft smaak.

De Spitsuurclub is niet toevallig geschreven door een deskundige op het gebied van levensfasen. Inderdaad, onze levensfase heeft vaak een enorme invloed op onze keuzes, onze prioriteiten en zelfs onze verdiencapaciteit. Zoals velen kan ik daarover meepraten. Momenteel ben ik bezig met het uitmesten van mijn werkkamer ben ik eindelijk overtollige ballast aan het weg gooien. Dat werd tijd! Zo heb ik nog al mijn jaarstukken uit de periode dat ik in België woonde en als congrestolk werkte, terwijl ik alweer 8 jaar hier zit. Hoe dan ook, ik liet de papieren door mijn handen gaan en constateerde dat ik twee keer zoveel verdiende toen ik nog geen moeder was.
Een andere levensfase, een andere werksituatie dus.

Terug naar de Spitsuurclub. De discussie over werk en moederschap laait in NL gevaarlijk hoog op de laatste tijd, met daarin nogal wat uitersten, met Heleen Mees aan de ene kant van het spectrum en Beatrijs Smulders aan de andere. Het beklemmende gevoel dat bij heel wat moeders ontstaat is: ik doe het vast niet goed! De indruk wordt gewekt dat je echt moet kiezen tussen kinderen en een carrière en dat je het niet allebei kunt hebben. Gelukkig is de werkelijkheid genuanceerder en positiever. In haar boek kaart Marja Pronk haalbare oplossingen aan, ze richt zich niet op wat allemaal niet kan, maar juist op manieren om een goede balans tussen werk en privé tot stand te brengen.

Meer weten over het boek van Marja Pronk?
Surf naar www.despitsuurclub.nl

Meer weten over Marja Pronk en haar activiteiten?
Surf naar www.injekracht.nl

Want of we nu veel of weinig verdienen, als 'theemuts' of 'carrièrebitch' worden bestempeld, we zijn allemaal, zoals Marja terecht stelt, in de eerste plaats moeder.